Donatie van weefsels en cellen

Heel wat weefsels en cellen kunnen de basis van een behandeling vormen. Maar het is alleen mogelijk die te ontwikkelen wanneer mensen bereid zijn weefsels of cellen te doneren voor wetenschappelijk onderzoek en/of geneeskundige toepassingen.

De donatie van cellen en weefsels moet kosteloos zijn. Donoren mogen alleen vergoed worden voor gemaakte onkosten.

Het afgestane lichaamsmateriaal wordt gecodeerd of zelfs geanonimiseerd om de persoonlijke levensfeer van de donor te verzekeren en zorgvuldig opgeslagen in weefselbanken of biobanken tot ze nodig zijn voor een medische toepassing of onderzoek.
Zowel de afname als de opslag van cellen en weefsels, is aan strenge kwaliteitsbewaking en regelgeving onderworpen. Voor de afname wordt een onderscheid gemaakt tussen levende en dode donoren enerzijds, en tussen het gebruik voor medische toepassingen en onderzoek anderzijds.

Zo moeten levende donoren een vrije, geïnformeerde toestemming geven voor het gebruik van hun lichaamsmateriaal voor geneeskundige toepassingen. Lichaamsmateriaal van een overleden donor kan men in principe gebruiken voor geneeskundige toepassingen, tenzij hier verzet tegen aangetekend werd. Dezelfde regeling geldt voor het gebruik van lichaamsmateriaal dat overgebleven is na een diagnostische of heelkundige ingreep: het kan gebruikt worden voor wetenschappelijk onderzoek, tenzij de patiënt hiertegen bezwaar heeft.